Bestuursleden, beste spelers,
Beste Sporting-sympathisanten,
Collega’s schepenen, Gemeenteraads-, OCMW- en provincieraadsleden, voorzitters en bestuursleden van onze adviesorganen,
Geachte aanwezigen,
Welkom op ’t stadhuis, welkom op de uitreiking van de Meest Verdienstelijke Lokeraar 2010.
Ik zou eerst en vooral onze schepen van Sport, schepen Van Doorslaer, Jerome, willen verontschuldigen. Jerome is even tijdelijk buiten strijd. Hij heeft mij gevraagd jullie allen de groeten over te maken en de Sporting-vrienden allemaal van harte te feliciteren met de trofee.
Voor de mensen die misschien niet zo goed vertrouwd zijn met deze verkiezing misschien toch even zeggen dat de onderscheiding Meest Verdienstelijke Lokeraar zowel kan gaan naar een individu, als naar een groep of een vereniging. De winnaar moet zich ofwel belangeloos inzetten voor de Lokerse burger ofwel moet het een ambassadeur van Lokeren zijn, d.w.z. hij/zij moet Lokeren buiten haar grenzen bekendheid en uitstraling geven.
Onze stad organiseert die verkiezing nu al 15 jaar. Ik geef een aantal voorbeelden van winnaars van de afgelopen jaren : Marcel Pieters, Maria De Rooze, Chris Van den Durpel, De Lokerse Feesten, Aimé Anthuenis, Marleen Temmerman, Kunstgalerij De Vuyst, Aliplast, het Parktheaterfestival, den Jazz-club (van wie het huisorkest hier vandaag de muziek verzorgt), Scouts-Yoff, Kris De Beule, Dirk De Caluwé, Willy Linthout.
En dit jaar, vorig jaar eigenlijk, is de winnaar dus Sporting Lokeren, dames en heren.
“Eindelijk” zei Roger, de president… en gelijk heeft hij natuurlijk.
Sporting Lokeren, dames en heren, om eens een geleerd woord te gebruiken, Sporting is in grote mate identiteitsbepalend voor onze stad. Net zoals bijvoorbeeld de Lokerse Feesten voor de jeugd of galerij De Vuyst in de kunstsector dat zijn.
Sporting Lokeren is de ambassadeur bij uitstek van onze stad. Sporting hoort bij onze stad, zoals paardenworsten op een Lokerse receptie.
En dat sinds de oprichting, sinds de fusie in 1970, 40 jaar terug, de fusie tussen Standaard en Racing. De fusie, velen onder ons hebben het meegemaakt, die er natuurlijk niet zonder slag of stoot kwam. Een fusie tussen twee ploegen, is nooit gemakkelijk. In Lokeren hadden we het voordeel dat de moeilijkste keuze, de terreinkeuze meestal vrij snel kon genomen worden. In Lokeren had de stad net het stadion op Daknam aangelegd, maar de stad had geen ploeg om er te spelen. Er werden daar enkel wat windhondenrennen georganiseerd, en de pompiers speelden daar al ne keer een matchken tegen de politie. Niet om aan te zien. Sporting kon dus, in 1970 was het, op Daknam spelen.
En het succesverhaal kon beginnen. Want Sporting Lokeren bleek een komeet, een ploeg met een enorme ambitie. Al na het vijfde seizoen speelde Sporting in eerste klasse. Velen hebben dit meegemaakt. Ik ging destijds als 'klein manneken' mee naar mijne nonkel gaan kijken. Ik herinner mij nog vaag het kampioenschap in 3e op Roeselare (?), en natuurlijk Pietje Suyckerbuyck en Ronny Tielemans die ons tegen Eupen naar eerste brachten. En zo ging dat maar verder.
Ik was ontgoocheld toen ik niet mee mocht van mijne pa met de trein naar Red Boys Differdange voor de eerste Europese wedstrijd. 0-3… Pats ! Het zit allemaal in ons collectieve geheugen gegrift. Bob Dalving en René Verheyen die ons 2-0 op voorsprong brengen tegen het grote FC Barcelona… en Inghels die één keer Cruyf uit het oog verliest waarop Barcelona ons uitschakelt. De 3 L’s, Larsen, Lato, Lubanski… Gudjonhson, Hoogenboom … Rode Duivels Raymond Mommens en Maurice De Schrijver… we kunnen nog wat doorgaan met de vele hoogtepunten. Van 0-3 naar 5-3 tegen het Standard van Michel Preud’homme voor de beker. De verloren bekerfinale. René Vandergijp die tegen Standard vanuit alle onmogelijke hoeken van het plein een 4-tal goals maakt. Maar ook later nog Europees voetbal afdwingen met wat jonge gasten… de M’buyu’s, Neyskens,….
We mogen natuurlijk ook de mindere momenten niet vergeten, vrienden. We zijn ook nog eens gezakt naar 2e klasse, nietwaar. Het is op die moment dat de huidige president, Roger Lambrecht, het heft in handen heeft genomen. Terug naar 1e met Remko Torken , Marcel Peeper en zo van die mannen. Ook onder Roger hebben we schitterende resultaten geboekt, prachtige wedstrijden en superspelers in onze rangen gehad. Ekakia, Zitka, Jantje Koller, Youla, Bancé,… ik kan zo nog een eindje doorgaan. We hebben trouwens ook onder Roger nog Europees gespeeld. Tegen Manchester City remember (Orlans-tribune).
En, vrienden, dat het al eens wisselvallig kan zijn in het voetbalgebeuren hebben de voorbije twee Sporting-jaren wel bewezen, denk ik. We hebben onze voorzitter op een paar maanden tijd twee keer bijna zien huilen, op het einde van vorig seizoen van pure miserie, enkele maanden later van geluk en fierheid.
Belangrijk, beste mensen, is dat de supporters hun club nooit in de steek lieten, ook niet tijdens de moeilijke periode van vorig seizoen.
En zij worden beloond. Dit seizoen, onder trainer Peter Maes, zien we sprankelend voetbal. Dat is in mijn ogen het belangrijkste. Attractief voetbal met inzet. Daar komen wij voor naar Sporting kijken. En we staan toch op een mooie 5e plaats, hé. We hebben zondag wel verloren. Onverdiend trouwens. Maar we pakken die Gentenaars wel terug tijdens de play-offs, nietwaar vrienden ?
Dames en heren, het feit dat Sporting 40 jaar bestaat en de huidige prachtige resultaten hebben natuurlijk een belangrijke rol gespeeld bij de mensen van het comité die elk jaar de Meest Verdienstelijke Lokeraar verkiezen.
Maar er is natuurlijk meer dan dat. Er is ook de figuur van de voorzitter. Roger Lambrecht is ondertussen 15 jaar voorzitter. En hij heeft dat op zijn manier – we kennen mekaar ondertussen hé president – hij heeft dat schitterend gedaan. Hij maakte de voorbije vijftien jaar de club schuldenvrij en kneedde de ploeg, zowel sportief als extrasportief. Hij is en was ook niet te beroerd om een aantal moeilijke maatregelen en beslissingen te nemen.
Het is dankzij zijn inzet en doorgevoerde hervormingen dat de club nog steeds stevig op de Belgische voetbalkaart staat. Momenteel wordt alles in het werk gesteld om de toekomst van de ploeg te waarborgen.
En naast de figuur van de voorzitter, zou ik toch ook nog graag één specifiek iemand betrekken in deze ode. Namelijk Fiel, Fhiel Laureys. Fhiel is de man achter de schermen die de volle 40 jaar van Sporting al meedraait … hij draait eigenlijk al veel langer mee van bij de Racing (nog 1 jaar bij de Standaard gespeeld). Maar hij is behalvee de rode draad door het voetbal in Lokeren ook de rode draad door het jeugdvoetbal in Lokeren. Want Fiel hechtte en hecht nog steeds enorm veel belang aan de jeugd.
Bij de jeugdwerking van Sporting wil ik toch nog even blijven stilstaan. Sporting blinkt uit met zijn jeugdwerking, de jeugdvoorzitter Marc Vervaet en zijn medewerkers zijn hier ook aanwezig. Onder het motto ‘wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’ blinken wij uit en worden we inzake jeugdwerking zelfs in de top 3 van België gecatalogeerd. De jeugdwerking van Sporting schakelt zich ook in in het totale jeugdvoetbal in onze stad, want er zijn goede contacten met FC Daknam, FC Eksaarde en SK Doorslaar. Ook de jeugd-accommodatie op Sporting mag er zijn. Als stadsbestuur hebben wij toch ook een flinke duit in het zakje gedaan, nietwaar, met de nieuwe en mooie kunstgrasvelden. Sporting heeft meer dan 20 jeugdploegen, dames en heren.
Heel wat spelers die hun opleiding kregen in Lokeren schoppen het ver, om het even in voetbaltermen te zeggen. En met onze energieke schitterende trainer Peter Maes, met Rudi Cossey en met Willy Reynders aan het sportieve bewind krijgen een paar jonge spelers hun kans. Ik noem er maar een paar: onze kapitein Killian Overmeire is een produkt van eigen jeugd. Tsimanga, Nill De Pauw, Laurens De Bock … en ik vergeet er nog een paar … komen allemaal uit onze eigen jeugd.
Sporting neemt ook zijn sociale functie op. Er wordt samengewerkt met het OCMW van Lokeren en Berlare om een aantal mensen te integreren in de arbeidsmarkt. De spelers werkten mee aan onze roze-lintjes-actie ter preventie van borstkanker, en ik kan zo nog wat doorgaan.
Beste vrienden,
De trofee Verdienstelijke Lokeraar voor Sporting Lokeren is dus dubbel en dik verdiend. Ik ben eigenlijk nog de Willy vergeten vernoemen. Willy Peeters straalt het positivisme uit, hij draait ook ook al jaren mee en is nu ook BV geworden. Ik stel voor dat hij seffens even een dansje placeert.
Maar, voorzitter, dames en heren,
Deze trofee is dubbel en dik verdiend. Het is een trofee voor de voorzitter, voor zijn voorgangers ook natuurlijk, voor de jeugdvoorzitters, voor alle trainers, medewerkers, spelers en supporters van Sporting Lokeren . Uit het verleden, van vandaag en voor in de toekomst. Als dank voor de ontelbare uren voetbalplezier die ze ons bezorgd hebben, als dank om Lokeren op de kaart van het nationale en internationale voetbal te plaatsen, als dank omdat ze onze jeugd aan het sporten hebben gezet.
Voorzitter, mag ik van harte proficiat wensen met de trofee van “Verdienstelijke Lokeraar 2010” van de stad Lokeren.
Filip Anthuenis
Burgemeester
0 reacties:
Een reactie plaatsen