Het Molsbroek is een begrip in Lokeren en ver daarbuiten. Een uitzonderlijk natuurgebied, naar Vlaamse normen zelfs vrij groot, en dat op wandelafstand van de stad, op wandelafstand van onze Lokerse stadskern. Als ik met Lokeraars praat, wat al eens gebeurt, valt het mij op hoe vaak het Molsbroek wordt vernoemd. Het valt me op in welke grote mate dit natuurgebied een rol heeft gespeeld in de levens van de Lokeraar. De ene komt er fietsen, de andere joggen. Nog een andere Lokeraar komt er bij het ochtendgloren of de avondschemer genieten van de stilte en de natuur. Ik ken er zelfs die vroeger spijbelden als ze van hun ouders naar de mis moesten, die zich hier ondertussen rustig aan de graskant kwamen zetten, en dat een uur lang, tot de mis gedaan was. En… ik ken er zelfs die in het Molsbroek hun eerste lief hebben binnengedaan.
Beste aanwezigen,
De natuurpracht van het Molsbroek treft iedereen, zonder onderscheid van rang of stand. Het reservaat heeft het enorme voordeel dat het altijd toegankelijk is door de lange verharde wandel- en fietsdijk. Vanaf dit hoger gelegen pad is het volledige natuurgeied te overzien: een uitgestrekte moerasvlakte met talrijke watervogels, elzenbroeken, rivierduinen, rietvelden en uitgestrekte vochtige graslanden.
De stad Lokeren, de Lokeraar, koestert deze plek. Net zoals de Lokeraar het talrijke groen in en rond de stad koestert. Lokeren is een groene stad, Lokeren is fel naturel. Niet-Lokeraars die onze stad bezoeken hebben het er steevast over en zijn er van onder de indruk. Al dat groen koesteren we: de natuurreservaten en de parken, de velden. Onze Durme, die grenst aan het Molsbroek, onze prachtige Durme zuigt dat groen tot in onze binnenstad, tot op de Markt.
Het is overigens de bedoeling van de stad, van het stadsbestuur, om alle Lokeraars en alle toeristen nog meer te laten genieten van al het natuurschoon aan de oevers van de Durme. Vandaar ook het zgn. Durmedijken-project, dat wordt gerealiseerd samen met het Vlaams Gewest, om ook aan de andere kant van het Centrum een verharding aan te leggen op de Durmedijken. Voetgangers en fietsers zullen in de toekomst dus ook langs die kant, tot aan het Keizershof in Sinaai kunnen genieten van de vele natuurparels langs onze Durme.
Want vrienden, U zal het met me eens zijn, dat een fietstochtje op eender welke dijk, een wandeltochtje in eender welke meers, met de kinderen, een onschatbare educatieve functie heeft.
Vanuit die educatieve optiek werd 25 jaar geleden in het Molsbroek, aan het einde van de landelijke Molsbergenstraat, het bezoekerscentrum Molsbroek gebouwd. Een houten gebouw, één met de omliggende natuur. Ieder kind heeft er wel eens zijn eigen natuurdiploma afgeprint, of er het elektrospel over de natuur gespeeld. Ieder kind heeft er kunnen ervaren hoe het is om door een microscoop te kijken. Je kan er zelfs binnen in een bijenkast kijken. Voor kinderen en hun ouders is het fascinerend, voor natuurkenners blijft het dat altijd.
Beste aanwezigen,
De tijd staat ook niet stil in dit bezoekerscentrum. In 2001 werd het bezoekerscentrum vernieuwd en uitgebreid. In 2009, nog recenter, werd de permanente tentoonstelling vernieuwd naar aanleiding van het 40-jarig bestaan van vzw Durme. Het bezoekerscentrum wordt dus steevast aangepast aan de noden van de tijd. Zo moet dat zijn. Als stad hebben wij steevast ons best gedaan om ons steentje bij te dragen hiervoor.
Het Molsbroek en dit bezoekerscentrum zijn van een onschatbare waarde voor onze stad, voor onze natuur, voor onze natuurbeleving en voor de toeristische aantrekkingskracht van onze streek. Ik ben ervan overtuigd, en ik samen met u, dat dit bezoekerscentrum deze rol nog tientallen jaren zal kunnen blijven vervullen. Ik wens u allen van harte proficiat met dit prachtige jubileum !
0 reacties:
Een reactie plaatsen